poniedziałek, 6 kwietnia 2015

Możesz już podejść bliżej

Pada. A w związku z tym brzdękam na gitarze przy oknie jak jakiś życiowy niedorajda i rozmyślam. Co by było, gdyby ten deszcz zniknął? Smutno mi, bo tęsknię za kimś naprawdę kochanym, ale ta ulewa i tysiąc innych urojonych przeszkód kazała mi usiąść na tyłku i grać, zamiast wyjść i się spotkać. Głupie jak wszystko, co ostatnio przychodzi mi do głowy. Wiem, że znowu zaczynam jęczeć. Do rzeczy, to miałbyć post o tym, co mi dziś rano przyszło do głowy, a mianowicie: Kuba rozpruwacz był szczęśliwym człowiekiem. Badum tsss, była dziwna sentencja, teraz czas na wyjaśnienia

 


No nie w tym sensie, że zabijał, bo to było potworne, ale nie miał problemu, jaki według mnie ma większość ludzi. Chociaż był mordercą, który z całą pewnością do reszty stracił rozum, nie roił sobie, że ludzi powinno się traktować inaczej, w zależności od wrażenia, jakie ci wywierają na innych. 
W sumie to trochę gadam bez sensu, nie mogę wiedzieć jaki był Kuba rozpruwacz. Ale, choć to lekko makabryczne, mogę z całą pewnością stwierdzić, że zdawał sobie sprawę z identycznej budowy anatomicznej każdego człowieka. Innymi słowy, widział świat w bardzo prosty sposób - dźgnij kogoś nożem w brzuch i szarpnij, a wypadną mu jelita. Proste, czyż nie? Na kimkolwiek nie spróbujesz, efekt zawsze będzie ten sam. Walnij kogoś w oko młotkiem, a straci wzrok. Odetnij mu rękę, a wewnątrz będą kości. Od tej reguły po prostu nie ma wyjątków. Wszyscy w środku jesteśmy zbudowani tak samo. To my sami wewnątrz naszych głów wymyślamy innym różnorakie supermoce. Prezydent, choćby najgłupszy, zazwyczaj oklaskiwany jest jak kosmita, którego zabić jest w stanie tylko kryptonit. Z kolei do klasowego wyrzutka nie wolno się odezwać, bo pewnikiem pluje jadem skorpiona. Na głupiego pijanego studenta na scenie w wieczór karaoke potrafimy patrzeć tak, jakby conajmniej potrafił latać. A do otyłej ekspedientki w sklepie nie potrafimy się uśmiechnąć, jakbyśmy się obawiali, że nas przeklnie. I nikt nam tego nie narzucił, sami tak urządziliśmy ten świat. Równie to użyteczne, co zabawne, choć pewnie osobnik pokroju Kuby rozpruwacza by się uśmiał. 
Normy społeczne sprawiają, że myślenie odbiegające od ogółu napawa nas lękiem, ale ktoś już kiedyś powiedział, że czasem to spojrzenie wariata bywa najzdrowsze. Więc może warto czasem zastanowić się nad tym, że każdy z nas krwawi. Nie ma takiego człowieka, który nie osłabnie po przyjęciu dostatecznie silnego uderzenia. Pod tym względem wszyscy jesteśmy tacy sami. Sądzę, że ta reguła sprowadza się do czegoś więcej niż anatomia. Myślę, że nasze umysły i serca też w gruncie rzeczy się nie różnią. Czasem się nam tak wydaje, bo ktoś, kto już nie raz oberwał zmienia swoje zachowanie, ale to tylko pozory. Jedni uodparniają się na ból, inni robią się na niego wrażliwsi, dlatego nie dopuszczają do siebie nikogo tak blisko, by był w stanie ich zranić. Ale jedni i drudzy po prostu nie chcą znów dostać i wyrażają to w tym, co robią. Czy to takie dziwne? Zdajemy sobie sprawę, że gdy przetniemy swój własny palec zaboli i poleje się krew. Nie chcemy tego. A co z palcami innych? A z ich sercami? Niby wiemy, że będzie tak samo, ale guzik nas to obchodzi. To nie przyjęcia powiedzieć coś miłego jakiejś nie lubianej osobie. Złośliwe uwagi są lepsze, bo bardziej zabolą. To trochę wygląda tak, jakbyśmy lubili zadawać cierpienie, nie pamiętając do końca, że jest właśnie cierpieniem. ,,No ok, wiem, że to było chamskie i sama bym nie chciała być tak potraktowana, ale ona na pewno nie odczuwa tego tak jak ja.''. Ale to nie ważne, jak ona to odczuwa, bo krwawi dokładnie tak samo jak ty. Za którymś razem możesz uderzyć dostatecznie mocno, by osłabić ją na zawsze.


Sądzę, że wszyscy potrzebujemy tylko odrobiny życzliwości i troski. Wiem, że patrząc na niektóre osoby ciężko jest to sobie wyobrazić - zachowują się tak, jakby nikogo nie potrzebowały. Ale tak właśnie wygląda ktoś słaby, zraniony zbyt wiele razy. I często bywa tak, że jeśli starasz się być przy nim dostatecznie długo, on w końcu pozwala ci podejść bliżej i wtedy może się okazać, że jest dużo lepszym człowiekiem, niż z początku sądziliśmy.

Dziś chodzi mi po głowie Rise against. Jak ktoś nie lubi takich klimatów to niech nie klika;)
,,I don't hate you. I just wanna save you!''

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Nie mam nic przeciwko dopiskom z adresem twojego bloga w komentarzach, nie jestem na tyle naiwna by sądzić, że ktoś tu zagląda, bo lubi mojego bloga. Ale do jasnej cholery, jak już musisz się tu reklamować, to chociaż przeczytaj post, który komentujesz. Szlag mnie trafia jak na czterech innych blogach znajduję identyczne komentarze co u siebie typu : ,,Fajny blog, mega wygląd, obserwujemy?''


*Wymieniam się za każdą obserwację, ale potem odwiedzam i komentuje tylko te blogi, które mi się podobają

* Odwięczam się za każdy komentarz

* Bardzo dziękuję za każdy SZCZERY komentarz, tak jak napisałam lubię, kiedy komentarze są spostrzeżeniami w kwestii treści bloga, a nie czczą gadaniną odnośnie jego wyglądu.


* Nie odpowiadam na spam i hejty, kto mnie czyta, ten wie, że uważam to za nieważne. Jeśli czujesz potrzebę nazwania mnie idiotką, suką, niedorozwojem itp. - śmiało, ulżyj sobie.

Mimo wszystko zapraszam do komentowania. Trzymajcie się!;)